Het Landschap aan het woord

Wokeness en Landschap 

Wat ben ik eigenlijk? Het landschap, is dat mannelijk of vrouwelijk? Of toch onzijdig? Ik word een beetje onzeker. Het landschap. Onzijdiger kan het niet. 
Maar toch. Moet ik geen geslacht hebben? 

Als bezittelijk voornaamwoord word ik met ‘zijn’ aangesproken. Maar ik voel me soms veel feminiener dan masculiener. 

Laten we Hofstede er eens bijnemen. Die heeft onderzocht wat de dominante kenmerken van culturen zijn. En het landschap is toch ook deel van een cultuur. 

Als je het over culturen hebt, dus de verschillen tussen landen en/of volken, dan onderscheiden die zich bijvoorbeeld in de mate waarin de mens individualistischer of collectiever leeft en denkt, meer of minder macht accepteert, dus masculiener of feminiener is qua aard en gedrag. En nog een paar meer kenmerken. 

In mijn landschap, hier in Nederland, wonen dus mensen die feminiener zijn, individualistischer, minder machtsgevoel, korte termijn-eriger – dat is die just-in-time houding waar ik het elders over had - en flexibeler, dat wil zeggen er is minder in beton gegoten. Dat alles niet absoluut maar vergeleken met andere landen. 

Heb ik die kenmerken als het landschap van de IJsselvallei ook? 

• Feminien of masculien? Ik ben machtig, de baas, maar kan het nauwelijks afdwingen. Men moet het willen zien dat ik de baas ben en er met mij niet te spotten valt. Maar ik ben ook zorgzaam en bezorgd. 
• Als landschap ben ik georganiseerd, hiërarchisch en minder holistisch. Ik heet niet voor niets -schap: dat is een organisatie zoals het water-schap. Of is het toch -schap als scape, vorm; afgeleid van de schilderijen die in eeuwen terug van mij  werden gemaakt: de landschapsschilders van de Nederlandse school. 
• Individueel of collectivistisch? Ik wil mensen verenigen in de zorg om mij, maar heb evengoed een Greta Thunberg nodig om de boel op scherp te zetten. En al die boeren en burgers die anders willen. Heggen en bomen planten, grutto’s laten broeden, in aarde huizen wonen. 
• Een lage of een hoge onzekerheidsmijding. Voor mijn voortbestaan kan ik me weinig avonturen veroorloven. Het landschap komt maar een keer tot stand en kan maar een keer worden verpest. Toch weet ik dat ik onderdeel ben van een cultuur waarin experiment, innovatie hoog staan aangeschreven. Flexibiliteit dus 
• Tenslotte, en daarmee samenhangend, al dat geëxperimenteer,  - een geultje hier en daar, een nieuw Nationaal Programma Landelijk Gebied, een zonneveld van 30 ha - het zal allemaal wel. Zorg eens voor een lange termijn plan, Ruimtelijke Ordening heette het vroeger. Niet alles is met slimheid op te lossen, niet alles is modern,/nieuw!, maar soms moet je ook investeren in continuïteit. 

Kortom, meestal zit ik er tussenin, tussen de uitersten bij al die kenmerken. 

Misschien is dat ook wel de beste positie. Daarom klinkt het landschap het beste. En is het om het even of iemand dan zijn of haar gebruikt als bezittelijk voornaamwoord. 

Ik ben gender-fluïde. Past precies in de huidige tijd. Tot nader datum, want wie weet wat alle woke denken nog gaat veroorzaken aan taalsensitiviteit. 

Gerard Hendrix