Het Landschap aan het woord

Vreemde gasten

Daar komen ze weer. Zigzaggend over mijn dijken, volgepropt op het pontje over mijn stroming,  kakelend in de zon op het terras, het bier klotsend over de rand, haringen prikken in mijn grond. Het is weer zomer. 

Geef mij maar de winter. Leegheid. In geen velden of wegen een ziel te bekennen. Mijn wind heeft vrij spel. Het is hoog water, de pont vaart niet en laat die gasten aan de overkant. Rust. Ik kan mijn landschap zijn. 

Sylvie Uenk 

Ondernemer in de gastvrijheidsbranche 😊