Het landschap aan het woord

Vakantie voorbij

Alles lijkt in rust, op vakantie. De IJssel stroomt zoals altijd verder. Er is nu weer voldoende water. Net op tijd want het beloofde weer een te hete en te droge zomer te worden. Net op tijd regende het, heel veel, bijna te veel. Met van die kleine problemen: de tarwe ligt plat en kiemt, peren zijn aan ‘t rotten. 

Mais en gras hebben het goed. 

Alle droogtemaatregelen kunnen weer in de kast, we leven gewoon door. 

Maar verder, of nog verder weg, is het één ellende. Bosbranden, droogte en overstromingen, hitterecords, hagel en storm. Zelfs een oorlog. Het kan niet op. Maar dat is elders. Hier genieten de elektrische-fiets toeristen en de wandelaars van mijn landschap. 

Maar let wel. Dat wat nu in Slovenië, Italië, Hawaï, Californië, Noorwegen, Oekraïne gebeurt, gebeurt maar zo hier. Volgende keer zijn we hier de klos. Niet de Maas deze keer maar de IJssel krijgt alles over zich heen. De Liemers en de nieuwbouw bij Reeve overstromen. Er is weinig voor nodig om dat te laten gebeuren. De Veluwe gaat in de fik en alle ‘vitale’ vakantieparken…. helaas. De nevengeulen worden tot het uiterste getest. De inlaat bij Veessen voldoet, net. 

Of, eerder dan verwacht, komt er een verbod op nieuwbouw in de lage polders in West Nederland en vertrekken mensen naar hier, de hogere gronden van de Veluwe en Salland en verder. 

Of de immigratie komt nu echt op gang: klimaatvluchtelingen, geholpen door nog wat oorlogen en een verdeelde politiek die de opvang maar niet geregeld krijgt, stromen toe. Ze slapen niet alleen buiten in Ter Apel maar overal in de Nederland. 

Wat een somberheid, wat een gruwel. 

Op de politiek kunnen we ons nauwelijks verlaten want de 21 partijen in de kamer zijn zo druk met zichzelf en elkaar dat ze niet toekomen aan het echt vinden van oplossingen. Ja voor zichzelf, voor de eigen club. Stikstof, zo’n dossier dat allang opgelost had moeten zijn en pijn doet - pijn die allang eerder en beter verdeeld had kunnen worden -, ze komen er maar niet uit, met of zonder Landbouwakkoord 

Jullie denken niet na zeg ik dan. Op die momenten dat het nodig is, zoals nu, ben je op vakantie en laat je de problemen elders. In Canada, in Hawaï of Noorwegen. En de momenten dat het er wel toe doet ben je druk met ‘maatregelen’. Meestal bestaan die eruit dat er wel een technische oplossing is voor de problemen: luchtwassers, verhoogde peilen, biobased bouwen, burgerparlementen, etc, etc. Oplossingen van deelproblemen voor deelgebieden. 

Dat is de makke van jarenlang visieloos besturen. Nu kunnen we het bekijken op de tv of erover lezen in de krant, straks zien we het vanuit het keukenraam. Want ook de IJsselvallei zal eens aan de beurt zijn. Wanneer? 

Jullie mensen moeten echt beginnen met nadenken over straks, over het gebied dat jullie willen, wat voor IJsselvallei. Het bestuur is aan zet, de bewoners en de ondernemers. Die verkeerde boeren (boeren die de vlag maar zo weer andersom hangen), de thuisblijvers, de scooterrijders, de bezoekers, de vleeseters, de kerkgangers …….. Zij die vinden dat Extinction Rebellion niet het recht heeft om ……. Of juist wel. 

Jullie vakantie is voorbij.

Gerard Hendrix
een bezorgde bewoner