Het landschap aan het woord

het zijn net Mensen

Nu hebben jullie een mooi schema gemaakt voor waar het je als IJssel anders over gaat, maar daarin komt de mens als mens niet voor. Het gaat om bestuurders of bewoners. Vreemd. Want als je ze zo aanspreekt dan spreek je ze aan op wat beide onderscheidt. Dan ontstaat de kloof als vanzelf. 

Misschien kom je verder als je beide neerzet als mens. 

Chiquita Welmerink mailde me daarover: “In elk verhaal schuilt het verhaal van ons allen. Ik denk dat je daar de brug kan maken tussen burgers en overheden....De kloof kleiner maken, gefinancierd door de overheid. Goed plan!” 

Dus jullie zijn allemaal net mensen en zouden daarop aan te spreken zijn.

Dat begint bij het samenbrengen van het hoofd en het hart, de ratio en het gevoel. 

Een paar voorbeelden:

·       Als gevolg van Ruimte voor de Rivier moest boerderij Halfvasten, een eigenzinnige IJsselhoeve in Cortenoever afgebroken worden. Die besluiten komen in heel langdurige processen tot stand, zorgvuldig en met compassie voor de betrokkenen. Maar de zorg voor het afbreken van erfgoed komt pas tot leven als er over dat proces een theateruitvoering wordt gemaakt en opgevoerd, Ode aan ’t Halfvasten. Dan zeggen mensen uit Brummen en van verder weg, waarom weten we het niet, en als ze het wel hebben geweten, waarom hebben we niets gedaan. 

·       De IJsselkaravaan, geïnitieerd door de IJsselbiënnale, laat groepen mensen op een aantal plaatsen zonder dat er een directe aanleiding (natuurontwikkeling, waterveiligheid oid) voor is, praten en vooral ook verbeelden over wat zij belangrijk vinden, wat de IJssel en het landschap voor hen is. 

·       Of de theateruitvoering over de Groene Rivier. Mooi dat iedereen hoog opgeeft over Ruimte voor de Rivier. Ruimtelijk is ‘Veessen-Wapenveld’ een zorgvuldige ingreep. Het lijkt er op dat het hydrologische verhaal niet helemaal goed doordacht is. Nog belangrijker is het feit dat de mensen die in het gebied wonen en werken nauwelijks een stem hebben gehad. Wel als meeprater in de klankbord-/stuur-/begeleidingsgroep, maar niet in een ‘mensengroep’ als slachtoffer. Dat gebeurde na afloop in een theaterproductie-op-locatie, de Groene Rivier. Toen kwam het niet-gehoord-worden ten tijde van de MKZ crises 15 jaar eerder als oud zeer in gesprekken voorbij.  

Terug naar de overheid als aanstuurder, bedenker, behoeder van ons allen. Telkens is er weer iets nieuws. In ieder geval iedere vier jaar. Je doet pas mee als je een eigen ei hebt gelegd. Een nieuwe beleidslijn, een nieuw project. Doorbouwen op netwerken, initiatieven blijkt moeilijk. Dat wat al bestaat is verdacht, er moet iets anders voor in de plaats of iets extra’s bij komen. 

Even een update van de recente termen/initiatieven die er nu toe doen: beleefgebieden, het 3e waterverhaal, het masterplan IJsselvallei, de stem van de IJssel. Marketing Oost kent er vast nog meer. 

De IJsselbiënnale is al bijna verdacht; die is toe aan de derde editie!

Jullie geheugen is kort. Bovendien wordt het uitbesteed aan uitzend- en detacheringsbureaus. Maandag, Yer, Yacht. Zelfs het contact met de bewoners. Wie heeft nog het overzicht? 

Nu is er weer een nieuw initiatief, Onze IJssel. “Er zijn talloze mensen die zich op een of andere manier inzetten voor de IJssel. Individueel of verzameld in mooie initiatieven. Die mensen en initiatieven verdienen een podium. Met Onze IJssel willen we de aanwezige energie versterken, verbindingen stimuleren en nieuwe energie aanwakkeren. Zo delen we op OnzeIJssel.nl de liefde en zorg voor de rivier.” 

Ben benieuwd hoe dat gaat uitpakken. De stuurgroep (28 overheden) wil graag dat de website van ons wordt. Van hen uit, van bovenaf.  

Is de IJssel anders zoveel beter? 

Advies: ga rustig verder, terug naar de basis. Verbind hoofd en hart, breng het dichtbij. Het zijn net mensen.

Gerard Hendrix